Er zijn heel wat verschillende (wilde) soorten Fuchsia’s. Maar het aantal cultivars dat is ontstaan is nog vele malen groter.

In feite zijn het heesters die in hoogte uiteenlopen van enkele centimeters tot wel bijna 10 m. De eerste kruipen over de grond, de laatste gedragen zich als klimplanten. Echt winterhard zijn ze niet, maar enkele soorten en cultivars kunnen onze winters al dan niet onder een licht dek wel degelijk doorstaan. Ze sterven boven de grond af en lopen in het voorjaar weer uit, en dan is hun gedrag identiek aan dat van vaste planten. Wanneer ze groeien in landen met een mild klimaat sterven de stengels niet af en verhouten ze. Zo kunnen ze ook grotere hoogten bereiken want ze verlengen zich. De bloemen van fuchsia’s zijn heel karakteristiek. In afwijking van de meeste bloemen zijn de bloembuis en de vier kelkbladeren opvallend gekleurd. Die kleur wijkt dikwijls af van de kroonbladeren. Een en ander maakt de fuchsia een uiterst populaire tuinplant en een verzamelobject.

Algemeen onderhoud

Het is al vermeld dat fuchsia’s niet winterhard zijn. Het overgrote deel van de in de tuin toegepaste exemplaren wordt of in het najaar weggegooid of wordt als een kuipplant behandeld en dus voor de winter overgeplaatst naar ruimtes waar het niet vriest.

De planten hebben een sterke voorkeur voor humusrijke grond en voldoende voedsel.

Fel zonlicht moet vermeden worden. De mooiste exemplaren groeien op plaatsen waar uitsluitend getemperd zonlicht kan doordringen. De bloei vindt hoofdzakelijk plaats in de maanden juli-augustus en september.

Cultivars